سخنان حضرت ابالفضل العباس وقتی راه کعبه رو برای امام حسین"علیه السلام" بسته بودن:
سپاس خدایی را که شرف داد این خانه (کعبه ) را به قدم امام حسین(علیه السلام)؛سپاس خدایی را که شرف داد این خانه را به قدم امیرالمومنین؛خانه ای بود عادی ولی بعد از ورود امیرالمومنین شد قبله گاه عالم.
ای فاجران و ای کافران، آیا طریق خانه حق را بر امام مردم می بندید؟
کسی که از تمام مردم بر این خانه حق دارتر است و چه کسی است که براین خانه نزدیک تر باشد؟ اگر عالم، عالم دنیا نبود و مردم قرار نبود در این دنیا امتحان شوند و خداوند اسرار پنهانی نداشت و حکمت خدا اقتضا نمیکرد! این خانه پر در می آورد و پرواز میکرد و قدم های ابا عبدالله تمسک می جست، قبل از اینکه امام به سمت او آید! مردم از حجرالاسود تبرک می جویند ولی خود حجرالاسود به دستان اباعبدالله تبرک می جوید.
اگر مشیت مولای من فانی در مشیت الهی نبود و اگر اراده خدا نبود که ما صبر کنیم، من مثل باز شکاری که به دسته گنجشکان حمله کند، همه شما را نابود میکردم. ما را از مرگ میترسانید؟ ما کسانی بودیم که در بچگی با مرگ بازی میکردیم!
مرگ اگر مرد است گو نزد من آی
تا در آغوشش بگیرم تنگ تنگ